ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ · ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το μετέωρο αρχαιοελληνικό κίνημα

%ce%bf%ce%b9%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%83-%ce%b8%ce%b7%cf%83%ce%b5%ce%b1%cf%83-%cf%80%ce%bd-15

Οιδίπους και Θησέας στο  τελευταίο μυστικό
…. αναζητεί τη ταυτότητα του, τον πατέρα του, τη μητέρα του και τις ρίζες του στην Ελλάδα του χθες, του σήμερα και του αύριο, στο βήμα του στοχασμού

Ως αρχαιοελληνικό κίνημα θα ορίζαμε μία προσπάθεια αναβίωσης , ενθύμησης , ενασχόλησης με την αρχαία Ελληνική γραμματεία, ήθη έθιμα, παραδόσεις και ιερουργία των τελευταίων 40 περίπου χρόνων, αν και οι ρίζες βρίσκονται στο Σικελιανό ξεκινώντας από τις αρχές του 20ου αιώνα με τις Δελφικές γιορτές.
Σε μια σύντομη ταχύτατη ιστορική διαδρομή της Εποχής των Ιχθύων με την εμφάνιση των θεοκρατικών θρησκειών, του ιουδαιοχριστιανισμού και του  μωαμεθανισμού, θα αναφέραμε τον Ιουλιανό, την Υπατία, τον Πλήθωνα τον Γεμιστό,ακόμη και τον  Ρήγα Φεραίο, και τον Αδαμάντιο Κοραή,  ελληνολάτρες και υπέρμαχους του αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος .
Ο  καθηγητής φιλοσοφίας, Δημήτρης Λιαντίνης με τον αυθόρμητο, ιδιόρρυθμο, ζωντανό λόγο του, γραπτό και προφορικό, έσπασε την παράδοση της  συσκευασμένης,  σε κονσέρβα, τυποποιημένης ομιλίας,  είναι από τους νεότερους  εκπροσώπους του κινήματος, τολμηρός, ρομαντικός, ιδεολόγος, ανεξάρτητος, ριζοσπαστικός, αν  και πολύ μόνος, μεταξύ των συναδέλφων του. Και αυτό γιατί, το ακαδημαϊκό κατεστημένο ο ΘΗΣΕΑΣ, δεν  τον υποστήριζε, για λόγους ιδιοτέλειας, μη  θέλοντας  να έλθει σε ανοικτή ρήξη με το θεοκρατικό κατεστημένο, τον ΑΝΤΙΝΟΟ, με το οποίο  αλληλοβραβεύονται αμφότεροι.Για  τους ιδίους λόγους, και το κομματικό, ο ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ, που  φοβάται  μήπως χάσει τους ψηφοφόρους πελάτες του.
Βεβαίως, πολλοί λογοτέχνες ,ποιητές ,καλλιτέχνες, πρόσκεινται ευνοικώς σε αυτό το κίνημα.
Χαρακτηριστική περίπτωση, ο  Νίκος Καζαντζάκης ,ο οποίος αφορίστηκε από την εκκλησία και ο οποίος,  παρ όλη την αμφισβήτηση του στον χριστιανισμό, φλέρταρε πολύ, βαθιά επηρεασμένος, με με την  θεοσοφία, την Ανατολική.
Επειδή  η  λάμψη  και η γοητεία των αρχαίων φιλοσόφων και  πολεμιστών είναι διαχρονική, όλοι έχουν και την δική τους εκδοχή γι αυτό. Αυτό δεν είναι κακό και ως ένα βαθμό είναι σαφώς υποκειμενικό.
Το πρόβλημα αρχίζει,  όταν αρχίζει και  γίνεται δόγμα και  συμφέρον οργανώσεων,  ΜΚΟ και φατριών.Δεν θα αναφερθώ στη διάβρωση, την επιρροή  και το καπέλωμα του χώρου, από τις στοές και την  μασονία, χιλιοειπωμένο είναι  και γνωστό.
Ας δούμε λοιπόν σήμερα από τι αποτελείται αυτός  ο χώρος, ύστερα  από κριτική  έρευνα και μελέτη 10 περίπου χρόνων γύρω από αυτόν,  όσο μπορώ πιο αντικειμενική και, οφείλω να ομολογήσω πως  πρόσκειμαι  θετικά, επειδή μου αρέσει  ο Όμηρος, η  Ελληνική Σκέψη και  η Φιλοσοφία από τα χρόνια  τα παιδικά.
Ο χώρος, αναζητώντας την ταυτότητα του αποτελείται από ευσεβείς ,από ασεβείς ,από άθεους ,από ένθεους, από φιλοσόφους, από συντηρητικούς, από προοδευτικούς, από δεξιούς, από αριστερούς από τουρίστες,  από μοναχικούς, ακόμη και από χριστιανούς, θεοσοφιστές  ως επί το πλείστον, σε διάφορα σχήματα, σωματεία,αγήματα και οργανώσεις τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού.
Κυρίως, όπως σε κάθε  ιδεολογικό χώρο,  επικρατεί  ο εγωισμός, ο ανταγωνισμός, ο δογματισμός, η ιδιοτέλεια, η  έλλειψη  ηθικής, αισθητικής ,χωρίς βεβαίως να λείπουν και όλα τα νούμερα, οι γραφικοί , οι γελωτοποιοί  και οι ψυχάκηδες που  πλαισιώνουν κάθε παρουσίαση αρχαιοελληνική.
Τα κύρια ρεύματα και «δόγματα’, είναι:
Το δόγμα του  άθεου Επίκουρου, αριστερής αποκλίσεως και πως να ζεις κρυφά σε κήπο  με μήλα φανερά.
Το δόγμα του ένθεου Πυθαγόρα, μεταφυσικής αποκλίσεως , ανατολικής θεοσοφίας,και  αριθμοσοφίας .
Το δόγμα των Πλατωνικών  θεοκρατικής αντίληψης, η αγαπημένη προτίμηση  των χριστιανών.
Το δόγμα των ορφικών και των αργοναυτικών εκστρατειών, αλλοπρόσαλλης αποκλίσεως με τον Ιάσωνα Ιησού, ηγέτη των Αργοναυτών.
Το δόγμα των Αριστοτελικών, επιστημονικής απόκλισης και νεωτερισμών, να συμβιώνουν μαζί με τον άγιο Δημήτριο σε πανεπιστήμια  «ορθολογικών ερευνών».
Το δόγμα του Ομήρου,  με τον θείο Όμηρο, απόφοιτο του Χάρβαντ,   συντηρητικής αποκλίσεως,  «να σκοτώνουν τον Όμηρο», ακαδημαϊκά.
Φυσικά έχουμε και τα αρχαιοελληνικά ιερατεία με τις χρισμένες ιέρειες και ιερείς, εκπροσώπους της πατρώας θρησκείας ποδηγετούμενα,  και  από  αδιαφανή κέντρα , χρηματοδοτούμενα.
Ένα μείγμα όχι μόνο διαφορετικών απόψεων  και προσεγγίσεων, αλλά και διαφορετικών αντιλήψεων, τόσο που ένα βαθύ χάσμα τους χωρίζει, παρά τους ενώνει.
Το κλείσιμο του περιοδικού Δαυλού τον Δεκέμβριο του 2008, αλλά και η δημιουργία του ΕΑΡ, Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα,πολιτικός φορέας που  απέτυχε, άμα τη γενέσει του, σημειοδότησε τον εκφυλισμό και το τέλος του. Η  κρίση αφάνισε και ισοπέδωσε τον πολύβουο αυτόν χώρο,επιδείνωσε τη διάσπαση , αφήνοντας τελείως ακάλυπτους τους  εκπροσώπους του με  εύλογα τα ερωτήματα και τα συμπεράσματα.
Η φτώχεια φέρνει γκρίνια και τα προβλήματα, χωρισμό. Τα λεφτά τελείωσαν, μαζί τελείωσαν και τα πανηγύρια, η στείρα παπαγαλία, η ανούσια προγολατρεία  και οι ΜΚΟ.
Γιατί;
Γιατί δεν υπήρχε γερό υπόβαθρο,  ΓΝΩΣΗ, κατανόηση και αυτογνωσία, δυστυχώς, μόνο επιδείξεις χωρίς ουσία.
Η οικονομική κρίση που έπληξε την Ελλάδα, έδειξε πως το αρχαιοελληνικό κίνημα  ήταν χωρίς  νόημα, χωρίς σκοπό ουσιαστικό. Βασίστηκε  σε δάνεια και δανεικά  που δεν αφορούν μόνο τα λεφτά. Βασίστηκε σε λάθους ανθρώπους  ή καπελώθηκε, διαβρώθηκε εξ αιτίας τους. Η άγονη  προγονολατρεία, και η στείρα αντιπαράθεση με τον χριστιανισμό δεν αρκεί για να αντιμετωπιστεί μια κρίση και ένα πρόβλημα τόσο σοβαρό.Οι περισσότεροι διασκορπίστηκαν, οι μάσκες πέσανε, οι παροχές τελείωσαν και οι επιχορηγήσεις σταμάτησαν και επειδή δεν υπήρχαν οι αξίες, το κίνημα έμεινε στο μετέωρο βήμα του πελαργού.
Ένα από τα  μεγάλα τρωτά σημεία αυτού  του χώρου, είναι η πλήρης αδιαφάνεια των ανθρώπων που κινούνται σε ρόλο αρχηγικό, γεγονός που τους κάνει πλήρως ΔΙΑΦΑΝΕΙΣ πως, δεν είναι, οι σωστοί.  Δεν ξέρεις αυτοί οι άνθρωποι τι έχουν σπουδάσει, αν έχουν σπουδάσει και  που, με τι  έχουν απασχοληθεί ή  που έχουν εργαστεί, ποιο είναι το πόθεν έσχες, ειδικά  όταν δηλώνουν την δημιουργία ναών. Πολλοί από δαύτους ωρύονται για τους πολιτικούς,  την καταγωγή τους,  την έλλειψη πτυχίου και την αδιαφάνεια της περιουσίας τους και φυσικά δεν μπορούν να σταθούν και να μετρηθούν, γιατί είναι χειρότεροι από αυτούς.  Είναι χωρίς υπόσταση και απευθύνονται σε ένα  ανόητο κοινό χωρίς  σκέψη κριτική.
Το επόμενο, είναι η ακραία σοβαροφάνεια και η τυπολατρία που εναλλάσσεται με ένα τοπίο άκρως υπερρεαλιστικό . Από τη μια, έχουμε  τους ευσεβείς και τυπικούς αρχαιοελληνιστές  με τον Αριστοτέλη στο χέρι, τον Πρόκλο και τον Πλάτωνα, το σίγμα, το νι, το πολυτονικό  και της  τρίτης κλίσης τη  γενική, και από την άλλη έχουμε, τους ελλάνιους  και τα διαστημόπλοια να πετούν μαζί με τους Ολύμπιους, να γράφουν μηνύματα στο υπολογιστή, τα βοσκόπουλα  τύπου Νάγος να συνομιλούν με τον Απόλλωνα, καθώς και  τις θεοποιήσεις Αλεξάνδρου και  τις ελληνοποιήσεις του Ιησού.
Μερικοί φωνασκούν, με τα κεφαλαία σαν τη γραφή τη σωστή, άλλοι θέλουν τη πολυτονική, καθαρεύουσα ή δημοτική, ενώ ίσως  το καλύτερο είναι να επιστρέψουμε στην Βουστροφηδόν,  να λύσουμε το θέμα αυτό, μια και καλή.
Ο σουρεαλισμός είναι καταπληκτικός, όταν βοηθά τη φαντασία και το ξεσκούριασμα της αντίληψης  αλλά πρέπει να  ορίζεται ως τέτοιος και υπάρχει σαφής γραμμή από τη ρεαλιστική ζωή, πράγμα που απουσιάζει από μια μεγάλη μερίδα του κινήματος, όπως και ο ορθολογισμός και η αισθητική.
Και ενώ ο χριστιανισμός κατηγορείται για την έλλειψη του και δικαίως, επαναλαβάνεται  ως το ίδιο λάθος μαζί με το αντιχριστιανικό μένος.
Η μόνη λύση πρόταση και θέση για το  ζήτημα αυτό, είναι  να οριστεί ο ορθολογισμός, η φαντασία, η θεωρία, η  έμπνευση, η ποιητική  αδεία, η αλληγορία καθώς και η πλήρης διαφάνεια του κάθε ομιλητή.
Ο καθένας που παίρνει τον λόγο  στην αγορά του δήμου και μιλάει για δημόσια θέματα είναι να ξέρουμε ποιος είναι ακριβώς και τι κάνει και πως ζει.
Η δικαιολογία πως τάχα πως κρύβονται  επειδή είναι  αντιστασιακοί, δεν ευσταθεί, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά πως σήμερα τίποτα, δεν μπορεί να κρυφτεί.
Το αρχαιοελληνικό κίνημα δεν μπορεί να είναι  ένα ΔΟΓΜΑ ή περισσότερα και δεν μπορεί να στηρίζεται σε μια ΑΝΤΙΘΕΣΗ απλώς χριστιανική.
Το αρχαιοελληνικό κίνημα δεν μπορεί να είναι ένα περιθώριο γραφικό της Ελληνικής κοινωνίας, ούτε φολκλόρ για  τους τουρίστες της ανοησίας.
Το αρχαιοελληνικό κίνημα δεν μπορεί να είναι ένας επαρχιωτισμός απομόνωσης για την Ελλάδα, αλλά ούτε και μια   ισοπεδωτική διεθνιστική  πολιτική.
Και φυσικά θα το πω, όπως το έχω ξαναπεί.
Το καλύτερο, είναι το παράδειγμα, σε αυτό τον χώρο όπως και σε άλλους , απουσιάζει το ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, με πλήρη ασυνέπεια λόγων και πράξεων.
Είναι σπάνια περίπτωση να συναντήσεις με φανάρι ή  χωρίς φανάρι, ένα άνθρωπο σωστό στον χώρο αυτό, που να  μπορεί να σου δώσει ένα παράδειγμα  με την ίδια τη ζωή, για τι έκανε και μια επιλογή που να του κόστιζε κάτι  ή πολύ.
Κοντολογίς θα έλεγα πως το αρχαιοελληνικό κίνημα επαναλαμβάνει τη τραγωδία του Οιδίποδα. Εξορισμένος από τον πατέρα του που τον φοβάται , τον σκοτώνει, παντρεύεται τη μητέρα του τυφλώνεται και αυτοκτονεί.
Υπάρχουν δύο τρόποι να αναζητήσεις τη ταυτότητα σου και τις ρίζες σου.
Ο  ένας είναι του Οιδίποδα, ο άλλος, του Τηλέμαχου.
Ο πρώτος είναι  τραγωδία, ο άλλος είναι περιπέτεια, γνώση και αυτογνωσία.
Διαλέγεις και παίρνεις.
Πότε,  και ποιους  θα αναζητήσεις και πως….με επιτυχή ομηρογνωσία.

Αστραία

Advertisements

Η αλήθεια είναι απλή και ο λόγος της ακόμα πιο απλός

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s